«پرواز» با فروشِ موتورسیکلت/ حتی هزار تومان حمایت دولتی نگرفتیم
به گزارش سینما رسانه، هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم «پرواز» در حالی به ایستگاه پایانی رسید که بابک نوری، دبیر اجرایی این رویداد، روایتی بیپرده از مسیر دشوار برگزاری آن ارائه داد؛ جشنوارهای که به گفته مسئولانش، این دوره را بدون دریافت حتی یک ریال کمک دولتی پشت سر گذاشت تا چراغ سینمای معلولان همچنان روشن بماند.
حمایتهای دولتی؛ رویا یا واقعیت؟
بابک نوری درباره دشواریهای برگزاری و فقدان حمایتهای دولتی گفت: «برگزاری جشنواره خیلی سخت بود، چون واقعاً دستخالی برگزار کردیم. هیچ حمایت مالی نداشتیم؛ حتی هزار تومان هم حمایت دولتی دریافت نکردیم و هیچکس از ما حمایت نکرد. حتی جاهایی که فکر میکردیم متولی امر هستند، از ما درخواست هزینه کردند.»
دبیر اجرایی جشنواره در پاسخ به چرایی همراهی نکردن نهادهای مسئول افزود: «فکر میکنم چون این جشنواره توسط بخش خصوصی ثبت شده بود، حمایتی از آن انجام نشد. واقعاً دلیلش را نمیدانم و برای خود من هم این موضوع پرسش است. جشنواره را آقای دکتر بیگدلی حمایت کرد و ما هم سعی کردیم فقط مخارجمان را تأمین کنیم. بچهها همگی با دل و جان آمدند و رایگان کار کردند.»
این هنرمند با اشاره به فداکاری شخصی خود برای برگزاری این دوره بیان کرد: «شاید گفتن این حرف درست نباشد، اما من موتور خودم را فروختم تا هزینههای این جشنواره تأمین شود.»
تغییر ریل از رقابت تا تولید
او با اشاره به وضعیت فیلمسازان این حوزه و لزوم حمایتهای عملی از آنان گفت: «بچههای معلول با دل و جان فیلم میسازند. امسال از انجمن تهیهکنندگان خواهش کردیم که بیایند و کمک کنند تا با این بچهها دست به تولید بزنند. در همین دوره، آقای کوروش کبیری، از تهیهکنندگان سینما، قول همکاری داد و گفت از پنج فیلمی که جزو بهترینهای این دوره شدهاند حمایت میکند و تمام وسایل و امکانات لازم را از صفر تا صد در اختیارشان میگذارد تا بچهها فیلمهایشان را بسازند.»
دبیر اجرایی جشنواره با ابراز خرسندی از این اتفاق و حرکت به سمت ساخت آثار سینمایی افزود: «این نکته مثبت جریان است؛ یعنی جشنواره از فضایی که صرفاً رقابتی بود، حالا خودش به تولیدکننده این آثار تبدیل میشود و این زمینه وجود دارد که انشاءالله بعداً به فیلم بلند هم برسد، چون دغدغه من کار در این صنف است و قطعاً برای آن تلاش خواهم کرد.»
داوریهای دشوار و استانداردهای جهانی
بابک نوری به حجم آثار رسیده و فرآیند داوریها اشاره کرد: «از میان ۱۴۰۰ فیلمی که به دست ما رسید، بهسختی ۷۰ فیلم را انتخاب کردیم و بعد هم بهسختی به بهترینها رسیدیم. با وجود افزایش قیمت دلار و هزینههای سنگین ثبت آثار در سایتهای بینالمللی، توانستیم بخش بینالملل را هم داشته باشیم. از آمریکا فیلم داشتیم و پنج داور بینالمللی از کنیا، مصر و هند در کنار داوران ما، از جمله خانم نسرین مقانلو، الیکا عبدالرزاقی و عادل تبریزی، فیلمها را ارزیابی کردند و جالب اینکه نظراتشان بسیار به یکدیگر نزدیک بود.»
نوری درباره تأثیرگذاری و خلاقیت معلولان در هنر فیلمسازی گفت: «ضربالمثلی هست که میگوید محدودیت، خلاقیت میآورد؛ واقعاً حضور این بچهها و فیلمهایشان عجیب و غریب بود، چون خودشان با این مقوله درگیر و دلآشنا هستند، بهتر میتوانند درباره آن کار کنند و فیلمهایی که ساختند، بیشتر به دل نشست.»
چشمانداز آینده و معرفی استعدادها
دبیر اجرایی هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم «پرواز» به برنامهریزیها و چشمانداز دوره آتی اشاره کرد: «ما برای سال آینده فعالیتمان را از همین حالا شروع میکنیم. به دنبال این هستیم که بچههای مستعد معلول را به پروژهها و فیلمهای سینمایی معرفی کنیم.»
او در پایان درباره فعالیت شخصی خود در زمینه تولید فیلم برای معلولان گفت: «من درگیر ساخت یک فیلم مستند درباره همین بچهها بودم که تیزر آن در جشنواره پخش شد و انشاءالله سال آینده به نمایش درمیآید.»
