ترور دانشمندان روی صحنه تا ترور هنرمندان پشت صحنه
به گزارش سینمارسانه، حسین کارگر، کارگردان تئاتر که با اجرای نمایش «سوم روز» نوشته شهرام عسگریه در بخش صحنه‌ای بیستمین جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت حضور دارد این اثر را درامی روان‌شناختی و معاصر با روایتی نو از شهادت، خیانت و پیامدهای انسانی آن تعریف کرد.
کارگر با اشاره به ایده و داستان محوری این اثر نمایشی گفت: «داستان نمایش «سوم روز» به زندگی یک دانشمند و مهندس الکترونیک می‌پردازد که منزل مسکونی‌شان مورد اصابت و حمله تروریستی قرار می‌گیرد. در واقع گِرا و آدرس خانه او را پسرعمه‌اش که مقیم آلمان است، در اختیار تروریست‌ها قرار داده است.»
او ادامه داد: «زمانی که این فاجعه رخ می‌دهد، «مهشید» زن داستان، بیرون از خانه به سر می‌برد و همسرش «کیانوش» در منزل حضور دارد. در همسایگی آن‌ها نیز خانواده‌ای متشکل از یک آقا، یک خانم، دخترشان و یک پیرزن سکونت دارند که آن‌ها هم در جریان این اصابت هدف قرار می‌گیرند. نمایش ما دقیقاً مخاطب را در همان لحظه حساسِ اصابت با زیست و سرنوشت این آدم‌ها درگیر می‌کند.»
این کارگردان تئاتر با اشاره به زاویه دید متفاوت نمایش در پرداختن به عامل این جنایت ادامه داد: «از سوی دیگر، پسرعمه مقیم آلمان پس از دادن این گِرا و انجام این مراحل، خودش نیز کشته می‌شود و حالا روح او همراه این اتفاق و این خانه است. او آمده تا ببیند چه کرده و چه فاجعه‌ای را رقم زده است؛ آیا ادعاها و حرف‌هایی که درباره اقدامات مهشید مطرح می‌کردند درست بوده یا خیر. در نتیجه، اثر درگیر یک چرخه پیچیده میان «گناهکار و بی‌گناه» و مواجهه انسان‌ها با حقیقت اعمال‌شان می‌شود.»
استمرار بیست‌ساله جشنواره مقاومت نشانه تفکر دقیق آن است
کارگر با یادآوری پیشینه حضور خود در رویدادهای نمایشی اظهار کرد: «این افتخار را داشتم که در سال ۱۳۹۰ نیز در جشنواره حضور داشته باشم؛ هرچند طی این سال‌ها مجالی فراهم نشد اثری که متناسب با چهارچوب‌های تخصصی این رویداد باشد تولید کنم، اما همان‌طور که استادان و پیشکسوتان عرصه تئاتر واقف هستند، تداوم و استمرار جشنواره مقاومت خود گواه تفکر دقیق و اصولی حاکم بر آن است. این رویداد تبدیل به الگو و انگیزه‌ای ماندگار برای تولید اثر در این مدار فکری شده است.»
او با تأکید بر افق بیست‌ساله این رویداد هنری تصریح کرد: «بیست‌ساله شدن جشنواره تئاتر مقاومت نشان می‌دهد تئاتری که برآمده از دغدغه‌های این الگو و چهارچوب باشد، مخاطب دغدغه‌مند و تماشاگر دقیق و متخصص خود را هم در همین تراز پیدا می‌کند. من در شهر کوچک خودم نیز این رویکرد را عمیقاً لمس می‌کنم؛ طی این روزها اشتیاق وافر مخاطبان را دیده‌ام که پیگیر زمان دقیق آغاز اجراها هستند تا به تماشای کار بنشینند. این توجه فارغ از روابط دوستانه، نشان‌دهنده احترامی است که مردم برای جشنواره مقاومت و کیفیت محتوایی اثر قائل هستند؛ بنابراین معتقدم این دادوستد فکری، جریانی کاملاً دوسویه است.»
هنر مقاومت نیازمند تصمیمی آگاهانه در تمام ایام سال است
کارگردان نمایش «سوم روز» درباره رسالت اجتماعی هنر مقاومت خاطرنشان کرد: «بی‌شک هنر در هر قامتی تأثیر بسزایی دارد و هنر نمایش جایگاه ویژه‌تری را به خود اختصاص داده است. نقطه آغاز این تأثیرگذاری، درک و آگاهی هنرمند نسبت به زمانه، رویدادها و مناسبت‌هاست. اگرچه هفته دفاع مقدس برای ما خوزستانی‌ها به‌واسطه زیست مستقیم و ملموس در سال‌های حماسه معنایی بسیار عمیق‌تر و ویژه‌تر دارد، اما این درک نباید محدود به یک بازه زمانی خاص بماند.»
او ادامه داد: «زمانی که این آگاهی شکل کاملی پیدا کند و با سایر ابزارهای ادراکی هم‌نشین شود، می‌تواند نه‌تنها در هفته دفاع مقدس، بلکه در تمام طول سال مبنای یک هدف‌گذاری، تصمیم و بیان آگاهانه باشد؛ بیانی که به هنرمند امکان می‌دهد با تکیه بر این ابزار جهان‌شمول، دِین خود را ادا کند و عظمت و پیامدهای آن دوران بزرگ را به شایسته‌ترین شکل پیش روی جامعه بگذارد.»
چالش زیرساختی پلاتوهای تئاتر و لزوم هم‌افزایی بین‌شهری در استان‌ها
کارگر با اشاره به کمبودها و موانع اجرایی گروه‌های شهرستانی بیان کرد: «قصد ندارم گلایه بی‌حاصل کنم، چراکه همه ما با شرایطجاری آشنا هستیم؛ اما واقعیت این است که حتی در مراکز استان‌ها معضلاتی وجود دارد که هنوز با استانداردهای اولیه زیرساختی فاصله زیادی دارد و ما در شهرستان‌ها با ابتدایی‌ترین امکانات دست‌وپنجه نرم می‌کنیم.»
او برای تبیین شرایط موجود پلاتوی محل اجرای خود توضیح داد: «برای نمونه ما اثرمان را در پلاتویی آماده اجرا کرده‌ایم که نه‌تنها نور تخصصی تئاتر، بلکه روشنایی عمومی هم نداشت؛ به‌طوری‌که خودمان لامپ خریدیم، سیم‌کشی کردیم و کلید و پریزها را تعبیه کردیم. مسئله ما این موارد نیست، بلکه پرسش اصلی این است که چرا نباید سازوکاری برای تعامل و هم‌پوشانی میان شهرهای نزدیک و همجوار مثل امیدیه، بهبهان، اندیمشک و اهواز تعریف شود؟ اگر امکاناتی فراهم شود که بتوانیم یک خط نور یا یک میکسر صدا را از شهرهای همجوار به امانت بگیریم، کیفیت و تراز کیفی آثار ارائه‌شده جهش چشمگیری پیدا می‌کند.»
این هنرمند خوزستانی تأکید کرد: «بخش عمده‌ای از ارتقای زیرساخت، به چیدمان درست مدیریتی و شناخت مسئولان برمی‌گردد. اگر مدیران و نهادهای متولی، هنرمندی را که در جشنواره مقاومت فعال است بشناسند و به نیازهای فنی او آگاه باشند، می‌توانند در طول سال پشتوانه او باشند، نه اینکه صرفاً در دقیقه نود و زمان اعزام اثر به فکر بیفتند. متأسفانه وقتی با برخی ارگان‌ها صحبت می‌کنیم، از زیر بار این مسئولیت‌ها شانه خالی می‌کنند و بار اصلی بر دوش ارشاد یا حوزه هنری می‌افتد که آن‌ها نیز محدودیت‌های خود را دارند.»
کارگردان نمایش «سوم روز» در پایان با آرزوی موفقیت بیشتر برای عوامل جشنواره بین‌المللی تئاتر مقاومت تأکید کرد: «اگر نهادی مانند بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس یا دبیرخانه جشنواره بتواند سازوکار پیگیری مستقیمی در استان‌ها مستقر کند تا فاصله‌های مکانی مانند فاصله چندده یا صدکیلومتری شهرستان‌ها تا مرکز استان مانع انتقال تجهیزات و ارتقای کیفی نشود، اتفاقات به‌مراتب درخشان‌تری در تئاتر استان‌ها رخ خواهد داد.»
