فوتبالیستهایی که سر از سینما درآوردند/ این اسامی غافلگیرتان میکند!
به گزارش سینما رسانه به نقل از فیلمنت نیوز، مرز میان ورزش و هنر همیشه باریکتر از آن بوده است که به نظر میرسد. بسیاری از ستارگان فوتبال، پس از کنار گذاشتن کفشها یا حتی در اوج دوران بازی، وسوسه ایستادن مقابل دوربین را تجربه کردهاند. برخی تنها برای یک حضور کوتاه و تبلیغاتی به سینما رفتند و برخی دیگر بازیگری را همچون یک حرفه تازه و کاملا جدی دنبال کردند. آنچه این چهرهها را به هم پیوند میدهد، تجربه مشترک اجرا در برابر چشم میلیونها تماشاگر است.
در این گزارش سراغ نامهایی میرویم که توانستند توپ را زمین بگذارند و در قاب تصویر نقشی ماندگار بیافرینند.
وینی جونز؛ از هافبک سرسخت تا چهره گانگسترها
وینی جونز شاید کاملترین نمونه این گذار باشد. او که در دوران بازی به عنوان یک هافبک خشن و بیرحم در چلسی و ویمبلدون شهرت داشت، همان صلابت و سرسختی چهره را با خود به سینما برد.
نخستین درخشش جدی او در «ضامن، قنداق و دو لوله تفنگ شلیک شده» ساخته گای ریچی رقم خورد و سپس حضورش در «قاپزنی» نام او را برای همیشه به یکی از نمادهای فیلمهای گانگستری بریتانیایی پیوند زد.
جونز بعدها در آثاری مانند «مردان ایکس: آخرین ایستادگی» و «ماشین مین» هم بازی کرد و برخلاف بسیاری از همقطارانش توانست بازیگری را به شغل دوم و پایدار زندگیاش بدل کند. حضور او روی پرده هرگز به یک شوخی یا حاشیه زودگذر فروکاسته نشد.
فرانسویهایی که سینما را جدی گرفتند
اریک کانتونا، اسطوره فراموشنشدنی منچستریونایتد پس از خداحافظی از فوتبال مسیری به مراتب هنریتر را برگزید. او در فیلم «در جستجوی اریک» عملا نسخهای آرمانی از خودش را بازی کرد؛ اثری گرم و انسانی که نشان داد کانتونا فراتر از یک ستاره ورزشی است.
حضور او در «الیزابت»، «رستگاری» و مینیسریال «منابع غیرانسانی» ثابت کرد که او بازیگری را نه به چشم یک سرگرمی گذرا، بلکه به چشم یک حرفه واقعی مینگرد و حاضر است نقشهای دشوار و پیچیده را هم بپذیرد.
هموطن او فرانک لبوف، مدافع سابق «چلسی» و تیم ملی فرانسه، شاید غافلگیرکنندهترین مورد این فهرست باشد. او در فیلم تحسینشده و برنده اسکار «نظریه همهچیز» در یک نقش کاملا جدی ظاهر شد و به جای پزشک استیون هاوکینگ بازی کرد؛ نقشی کوتاه اما بهیادماندنی که هیچ نشانی از گذشته ورزشی او در آن دیده نمیشد.
پله و افسانهای به نام «فرار بهسوی پیروزی»
هیچ فهرستی از فوتبالیستهای سینماگر بدون نام پله کامل نمیشود. اسطوره بزرگ برزیل در سال ۱۹۸۱ در فیلم «فرار بهسوی پیروزی» در نقش لوئیس فرناندز در کنار سیلوستر استالونه ظاهر شد.
این اثر که داستان یک مسابقه فوتبال میان اسیران جنگی و تیم آلمان نازی را روایت میکند، گرد هم آمدن چند چهره واقعی فوتبال را هم به تماشا گذاشت؛ بازیکنانی همچون بابی مور، اسوالدو آردیلس و پل فن هیمست نیز در آن حضور داشتند.
ضربه قیچیبرگردان پله در این فیلم تا امروز یکی از بهیادماندنیترین صحنههای ورزشی تاریخ سینما به شمار میرود و مرز میان مستند و داستان را برای لحظهای محو میکند.
مدار گای ریچی و دیوید بکام
اگر یک کارگردان را باید رابط همیشگی فوتبال و سینما دانست، آن کارگردان بیتردید گای ریچی است. دیوید بکام، که سالها دوستی نزدیکی با ریچی دارد، در چند فیلم او با گریمهای سنگین ظاهر شد. او در «شاه آرتور: افسانه شمشیر» در نقش یک نگهبان خشن و زمخت بازی کرد؛ نقشی که چهره همیشه آراسته بکام را چنان دگرگون کرده بود که بسیاری از تماشاگران در شناختن او درماندند.
حضور او در «مردی از آنکل» هم در همین مسیر قرار میگیرد؛ تجربههایی کوچک اما نشاندهنده علاقه او به قاب تصویر و میل به آزمودن چهرهای تازه.
«آستریکس»، نیمار و موج تازه ستارهها
سل تازه فوتبالیستها هم از وسوسه سینما در امان نمانده است. جالب آنکه مجموعه فرانسوی «آستریکس و اوبلیکس» انگار به میعادگاه ستارگان فوتبال بدل شده است. زینالدین زیدان در «آستریکس در بازیهای المپیک» محصول سال ۲۰۰۸ در نقش نومرودیس دیده شد و سالها بعد زلاتان ابراهیموویچ در «آستریکس و اوبلیکس: پادشاهی میانه» محصول ۲۰۲۳ نقش یک سردار رومی به نام کایوس آنتیویروس را برعهده گرفت؛ نامی که خود بهتنهایی طنز ماجرا را آشکار میکند.
نیمار، ستاره برزیلی نیز دو تجربه متفاوت پشت سر گذاشته است. او یک بار در فیلم اکشن «تریپل ایکس: بازگشت زندر کیج» محصول ۲۰۱۷ در کنار وین دیزل ظاهر شد و بار دیگر در فصل سوم سریال پرطرفدار «خانه کاغذی» در نقش راهبی به نام «ژائو» حضوری کوتاه داشت؛ نقشی که بیش از آنکه بازیگری باشد، هدیهای به هواداران سریال بود.
غافلگیریهای بزرگ
سینما گاهی ستارگان فوتبال را به جاهایی برده که هیچکس انتظارش را نداشت. استن کالیمور، مهاجم سابق لیورپول در فیلم «غریزه اصلی ۲» در کنار شارون استون ظاهر شد.
جان کرو، مهاجم غولپیکر سابق نروژ و استونویلا بازیگری را بسیار جدی گرفت و معروفترین نقش او در فیلم پرهزینه «مالفیسنت: سردسته اهریمنان» محصول ۲۰۱۹ در کنار آنجلینا جولی رقم خورد؛ جایی که او یکی از جنگجویان شاخدار جنگل را بازی کرد و هیکل بلندش به کار نقش آمد.
و شاید نامنتظرترین مورد، داوید ژینولا باشد. این بازیکن خوشچهره فرانسوی در نسخه فرانسوی انیمیشن محبوب «در جستجوی نمو» صداپیشگی شخصیت ژاک همان میگوی تمیزکننده آکواریوم را برعهده داشت؛ نقشی که نشان میدهد گاهی هنرنمایی یک فوتبالیست حتی بدون نشان دادن چهره هم ممکن است.
چرا فوتبالیستها جذب سینما میشوند؟
پاسخ این پرسش را شاید بتوان در ذات هر دو حرفه جست. فوتبال و سینما هر دو هنر اجرا در برابر چشم میلیونها تماشاگرند. بازیکنی که سالها زیر فشار ورزشگاههای پر از هوادار بازی کرده است با مفهوم اجرا و حضور بیگانه نیست.
برخی از این ستارهها تنها به دنبال تجربهای تازه بودند، برخی در پی جاودانه کردن نام خود و برخی هم چهرهای یافتند که سینما را وادار به استفاده از آن کرد؛ از خشونت چهره وینی جونز گرفته تا متانت و وقار کانتونا.
آنچه روشن است این است که توپ گرد و دوربین، بیش از آنچه تصور میکنیم به هم نزدیک هستند.
آرش پارساپور
بیشتر بخوانید:
