هوش مصنوعی جای فیلمساز را نمی‌گیرد؛ نگاه انسانی همچنان تعیین‌کننده است
به گزارش سینمارسانه به نقل از ستاد خبری نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، هجدهمین و آخرین کارگاه انتقال تجربه این رویداد سینمایی به بررسی ظرفیت‌های هوش مصنوعی در فرایند تولید آثار سینمایی و رسانه‌ای اختصاص داشت. در این نشست، بدوی با نمایش نمونه‌هایی از تولیدات مبتنی بر هوش مصنوعی، تجربه‌های حرفه‌ای خود را در زمینه استفاده از این فناوری تشریح کرد و به پرسش‌های حاضران درباره آینده سینما در عصر ابزارهای هوشمند پاسخ داد.
هوش مصنوعی تهدید نیست، فرصتی برای توسعه توانایی‌هاست
بدوی در ابتدای این کارگاه با اشاره به سابقه نزدیک به ۱۸ سال فعالیت خود در حوزه رسانه، تدوین و تولید محتوا، توضیح داد که نخستین تجربه جدی‌اش در استفاده از هوش مصنوعی به همکاری با گروه نرگس آبیار در سریال «سووشون» بازمی‌گردد. به گفته وی، در آن مقطع ابزارهای هوشمند محدودیت‌های زیادی داشتند و برای تولید حتی یک پلان، گاهی ترکیب خروجی چند ابزار مختلف ضروری بود.
این مدرس با اشاره به نگرانی عوامل سینما از ورود فناوری‌های جدید به بازار کار تأکید کرد هوش مصنوعی لزوماً به معنای حذف همه مشاغل سینمایی نیست، بلکه بخشی از فعالیت‌های تکراری را تغییر می‌دهد و در کنار محدود کردن برخی فرصت‌ها، زمینه‌ساز شکل‌گیری مشاغل تازه نیز خواهد بود.
وی معتقد است فیلمسازان به جای مواجهه صرفاً تهدیدآمیز با این فناوری، باید شیوه استفاده درست از آن را بیاموزند.
تولید حرفه‌ای همچنان به نگاه کارگردان نیاز دارد
بدوی با بیان اینکه ساخت فیلم بلند با هوش مصنوعی از نظر فنی امکان‌پذیر شده است، گفت ابزارهای فعلی همچنان در انتقال احساسات انسانی، اجرای طبیعی دیالوگ‌ها و هماهنگی حرکت لب با صدا محدودیت دارند. از این رو، وی ترکیب تصاویر واقعی و تولیدات هوش مصنوعی را در شرایط کنونی رویکرد مناسب‌تری برای تولید سینمایی دانست.
او همچنین تأکید کرد برای تولید یک اثر حدوداً ۱۰ دقیقه‌ای با کیفیت مطلوب، همکاری چهار تا پنج متخصص در حوزه‌هایی مانند ایده‌پردازی، طراحی تصویر، متحرک‌سازی، تدوین و صداگذاری می‌تواند ضروری باشد.
به گفته بدوی، هوش مصنوعی قادر به تولید تصویر است، اما این کارگردان است که باید نسبت میان تصاویر و مفهوم نهایی اثر را مشخص کند.
شناسنامه تصویری شخصیت‌ها و بازسازی مدرسه میناب
یکی از محورهای تخصصی این کارگاه، ضرورت طراحی شناسنامه تصویری یا «کاراکترشیت» برای حفظ ثبات چهره، پوشش و ویژگی‌های ظاهری شخصیت‌ها در پلان‌های مختلف بود.
بدوی در همین زمینه نمونه‌ای از تولید یک اثر چهار دقیقه‌ای درباره دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب را به نمایش گذاشت و توضیح داد که برای ساخت این اثر، تصاویر مرجع مربوط به محیط مدرسه، پوشش دانش‌آموزان و ویژگی‌های شخصیت‌ها گردآوری شده است. به گفته وی، گروه تولید برای این پروژه حدود ۱۷ تا ۱۸ شناسنامه تصویری طراحی کرد و فرایند تولید و اصلاح اثر حدود ۲۰ روز زمان برد.
پژوهش و خلاقیت انسانی قابل واگذاری نیست
این فعال رسانه‌ای در ادامه با اشاره به کاربرد هوش مصنوعی در پژوهش، فیلمنامه‌نویسی، طراحی استوری‌بورد و جلوه‌های ویژه بصری، تأکید کرد که ایده اولیه باید از ذهن فیلمساز شکل بگیرد و نباید به ابزارهای هوشمند واگذار شود.
وی همچنین هشدار داد اطلاعات تولیدشده توسط این ابزارها، به‌ویژه در موضوعات تاریخی و مستند، نیازمند بررسی و راستی‌آزمایی است و هوش مصنوعی جای پژوهش میدانی و منابع معتبر را نمی‌گیرد.
بدوی با اشاره به هزینه اشتراک ابزارها، محدودیت‌های فنی و زمان‌بر بودن اصلاح تصاویر افزود برخلاف تصور رایج، تولید آثار حرفه‌ای با هوش مصنوعی همیشه سریع و ارزان نیست.
کیفیت روایت، مزیت فیلمسازان در بازار جهانی
در بخش پایانی کارگاه، موضوع فرصت‌های اقتصادی این فناوری در حوزه تبلیغات، تولیدات سینمایی و همکاری‌های بین‌المللی بررسی شد. بدوی معرفی نمونه‌کارها، حضور در شبکه‌های حرفه‌ای و ارتباط با تهیه‌کنندگان و کارفرمایان را از الزامات ورود به بازار کار دانست.
وی در جمع‌بندی با تأکید بر اینکه هوش مصنوعی را نباید خالق مستقل اثر دانست، اظهار کرد آنچه تولید حرفه‌ای را از خروجی معمولی ابزارهای هوشمند متمایز می‌کند، فکر، ایده، نگاه کارگردانی و انتخاب هنرمند است؛ بنابراین فیلمسازان جوان باید در کنار یادگیری فناوری، دانش روایت، کارگردانی، تدوین و زیبایی‌شناسی خود را نیز تقویت کنند.
