«اعتراف می‌کنم» با پیچش داستانی مخاطب را غافلگیر می‌کند

به‌گزارش سینما رسانه به نقل از فیلم‌نت‌نیوز، سریال «اعتراف می‌کنم» یکی از تازه‌ترین تولیدات شبکه نمایش خانگی است که به‌صورت اختصاصی از پلتفرم فیلم‌نت منتشر می‌شود. پدیدآورنده «اعتراف می‌کنم» نیما حسنی نسب است و هر قسمت از سریال کارگردان متفاوتی دارد؛ رویه‌ای که در کار کمپانی‌های مهم دنیا مثل نتفلیکس بسیار دیده‌ایم.

ژانر این سریال در رده معمایی-جنایی قرار می‌گیرد و اقتباس جالب توجهی از مجموعه سریال‌های موفق «جنایی» (Criminal) است که در سال‌های گذشته در چند کشور مختلف تولید و منتشر شده است. از نمونه‌های مشابه می‌توان به «جنایی: انگلیس» (Criminal: UK)، «جنایی: فرانسه» (Criminal: France)، «جنایی: اسپانیا» (Criminal: Spain) و «جنایی: آلمان» (Criminal: Germany) اشاره کرد.

چرا «اعتراف می‌کنم» را باید دید؟

در «اعتراف می‌کنم» ترکیب جالبی از چند نسل بازیگران سینما و تلویزیون را شاهد هستیم که به‌عنوان بازیگر ثابت در تمامی قسمت‌ها حضور دارند و مقابل بازیگران مهمان، به نقش‌آفرینی می‌پردازند.

در همین چهار قسمتی که از «اعتراف می‌کنم» منتشر شده است، بازی بد یا بی‌کیفیتی از بازیگران سریال ندیده‌ایم.

پوریا پورسرخ با گریمی بسیار متفاوت نسبت به نقش‌های پیشین خود ظاهر شده است. علیرضا ثانی‌فر که در چند پروژه اخیر خود به‌ویژه فصل دوم سریال «وحشی» بازی باکیفیتی از خود ارائه داده است، در «اعتراف می‌کنم» نیز به هنرنمایی خود ادامه می‌دهد.

مهدی هاشمی که از نسل پیشکسوتان دنیای بازیگری ایران محسوب می‌شود، همچنان در این اثر نیز حضوری درخشان دارد. در نهایت، بهار کاتوزی که بازیگری را از تئاتر آغاز کرد و پس از آن با ورود به سینما و شبکه نمایش خانگی مسیر هنری خود را ادامه داد، در این سریال نقش روان‌شناس گروه را ایفا می‌کند.

از دیگر ویژگی‌های هیجان‌انگیز «اعتراف می‌کنم» حضور بازیگران مهمان در هرکدام از قسمت‌های این سریال است؛ اتفاقی که در نوع خودش شکلی از تنوع تصویری و بازیگری را برای این اثر معمایی به‌ارمغان می‌آورد. در هر قسمت، یک گروه ویژه و متخصص که از افرادی نظیر چند پلیس، کارآگاه، روانشناس و یک متخصص عرصه سایبری تشکیل شده است، با افرادی روبه‌رو می‌شوند که برخی از آن‌ها متهم و برخی دیگر به پرونده‌های جنایی حل نشده مرتبط هستند. این گروه حرفه‌ای باید از میان صحبت‌ها، رفتارها، حرکت‌های بدنی و حتی تغییر و فراز و فرود لحن صدایشان، به سرنخ‌های محکمی برای حل پرونده‌های خود دست یابند.

قسمت‌های سه و چهار سریال «اعتراف می‌کنم» به‌تازگی منتشر شده‌اند و سازندگان این مجموعه در این ۲ اپیزود تازه، بار دیگر توانایی خود را در خلق موقعیت‌های متفاوت و شخصیت‌های متنوع به نمایش می‌گذارند؛ اگرچه ساختار اپیزودیک باعث می‌شود تا کیفیت هر قسمت از سریال تا حد قابل‌توجهی به داستان و بازیگران همان اپیزود وابسته باشد، اما قسمت‌های تازه «اعتراف می‌کنم» از جمله اپیزودهایی هستند که می‌توانند مخاطب را بیش از پیش، با فضای جنایی و معمایی حاکم بر سریال، همراه کنند.

همان حامد بهدادی که می‌شناسیم

قسمت چهار سریال «اعتراف می‌کنم» پر است از پیچیدگی، همراه با جزئیات مثال‌زدنی که در طراحی شخصیت متهم پرونده صورت گرفته است. پیچیدگی شخصیت‌پردازی این قسمت زمانی جذاب‌تر می‌شود که نقش متهم توسط حامد بهداد جان می‌گیرد. بازی حامد بهداد در این قسمت، برگ برنده جدیدی است که سازندگان سریال برای مخاطبان رو می‌کنند.

بهداد نقش متهمی را بازی می‌کند که در مواجهه اول باید گفت که قرار نیست به این سادگی‌ها اعتراف کند؛ او حتی در جاهایی تصمیم می‌گیرد که معادله بازجویی را برعکس کند تا با پرسیدن سوال‌های پیاپی، تصورات ذهنی و سرنخ‌های پرونده را زیر سوال ببرد و از جایگاه اتهام خودش را خارج کند. هرچقدر داستان جلوتر می‌رود، بازی بهداد هم متناسب با داستان دچار دگرگونی و تغییر می‌شود. آنچه او به‌عنوان بازیگر به‌نمایش

جایگاه مهم فیلمنامه در اثر

بدون شک یکی از بهترین فیلمنامه‌های این سریال اپیزودیک را می‌توان در قسمت ۴ شاهد بود؛ کشش داستانی خوب، شخصیت‌پردازی دقیق و ریتم داستانی مناسب. در «اعتراف می‌کنم» دیالوگ نقش مهمی را ایفا می‌کند، چراکه تمام اطلاعاتی که از گذشته متهم و افراد مرتبط با پرونده‌ها دریافت می‌کنیم در قالب دیالوگ است و تا این قسمت، سکانسی خارج از محوطه و ساختمان اتاق بازجویی ندیده‌ایم. خوشبختانه دیالوگ‌نویسی مناسب در فیلمنامه اثر، تاثیر خودش را هم در روند داستان و هم در بازی قدرتمند بازیگران سریال گذاشته است.

داستان قسمت چهار سریال، از کلیشه‌های رایج در برخی داستان‌های جنایی به‌دور است؛ نکته‌ای که آن را به قسمتی درخشان، حتی در میان تولیدات جنایی-معمایی اخیر شبکه نمایش خانگی، تبدیل می‌کند.

هر ۲ قسمت اخیر سریال «اعتراف می‌کنم» را می‌توان از اپیزودهای قابل‌توجه این مجموعه دانست. قسمت سه با تکیه بر بازی ستاره پسیانی و فضای رازآلود شخصیت او و قسمت چهار با حضور حامد بهداد و فیلمنامه‌ای پرکشش، ۲ تجربه متفاوت را پیش روی مخاطب قرار می‌دهند.

این ۲ قسمت جدید نشان می‌دهند که «اعتراف می‌کنم» همچنان ظرفیت آن را دارد که با انتخاب بازیگران مناسب و طراحی موقعیت‌های تازه، از تکرار فرمول‌های رایج در آثار جنایی، که همین روزها هم تعدادی از آن‌ها را می‌بینیم، فاصله بگیرد و مخاطب را برای تماشای قسمت‌های بعدی کنجکاو و مشتاق نگه دارد.

Image

یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های موجود در آثار معمایی و یا جنایی مهم دنیا، پلات یا همان طرح داستانی جذاب و گیرا است؛ عنصری که موجب می‌شود تا مخاطب، میل و انگیزه خودش را برای ادامه تماشای اثر از دست ندهد. برخی از این داستان‌ها حتی از پرونده‌های قتل واقعی الهام گرفته و نوشته می‌شوند.

در سریال «اعتراف می‌کنم» با وجود اینکه یک ساختار کلی در هر قسمت تکرار می‌شود، یعنی حضور متهم یا افراد مرتبط با پرونده در اتاق بازجویی، اما هر قسمت از طرح داستانی مجزا و متفاوتی برخوردار است که سریال را در دام کلیشه و تکرار کردن آنچه که در قسمت‌های اول نشان داده شده است، گرفتار نمی‌کند.

در قسمت های اخیر سریال، چرخش داستانی، غافلگیری خوبی را برای مخاطب به ارمغان می‌آورد؛ چه در داستانی که ستاره پسیانی نقش متهم را ایفا کرد و چه در قسمت اخیر که حامد بهداد مقابل تیم بازجویی نشسته بود.

«اعتراف می‌کنم» در لیست آینده‌دارها

از دیگر موضوعاتی که کنجکاوی مخاطب را برای ادامه تماشای این سریال تقویت می‌کند، علاوه بر ساختار جذاب و معماگونه اثر، نام بازیگرانی است که در قسمت‌های بعدی سریال، روبروی گروه بازجویی می‌نشینند. از جمله این بازیگران می‌توان به مریم سعادت، آزاده صمدی، پاشا رستمی و علی مصفا اشاره کرد.

تاکنون چهار قسمت از سریال «اعتراف می‌کنم» به‌صورت اختصاصی توسط فیلم‌نت منتشر شده است. در همین قسمت‌های محدود، «اعتراف می‌کنم» به‌خوبی نشان داده است که می‌تواند در ادامه به اثری جریان‌ساز در تولیدات شبکه نمایش خانگی تبدیل شود.

عماد متین